Arama Paneli

Kategori:
Aranan:

Üye Girişi

Eposta :
Şifre :
Üye ol
Şifremi Unuttum

DUYURULAR




Besi Performansı

SIĞIRCILIKTA BESİ PERFORMANSINI ETKİLEYEN FAKTÖRLER

 

                              

 

 

 

Türkiye, sığır varlığı ile dünya ülkeleri arasında sayısal olarak önde bir yerdedir. Ancak sığırlarımızın gerek et gerekse diğer verimleri oldukça düşüktür. Yerli ırklarımız çevre şartlarına iyi adapte olmuş, ancak verim kapasiteleri oldukça düşüktür. Suni tohumlamanın teşvik edilmesi, hayvan ithalleri ve melezleme çalışmaları ile son yıllarda kültür ırkı ve melezlerinin sayısı artarken, yerli ırk hayvanlarımızın sayısı hızla azalmıştır. Hatta saf yerli ırk hayvan bulmak dahi zorlaşmıştır.

Hayvansal kaynaklı gıda maddeleri arasında etin özel bir yeri ve önemi vardır. Lezzetli ve besin maddelerince zengin oluşu, organizma için alınması zorunlu esensiyel aminoasitleri içermesi etin değerini ve önemini artırmaktadır. Bir insanın günlük hayvansal protein ihtiyacının karşılanabilmesi için günde 100 gram, yılda 36 kg et tüketmesi gereklidir. Ülkemizde et üretim ve tüketim kaynağını başta sığır eti olmak üzere koyun, keçi,  tavuk ve balık etleri oluşturmaktadır.

Sığır besisi, bir sığırdan mümkün olan en kısa sürede, en fazla ve en kaliteli eti en ekonomik biçimde üretme faaliyeti olarak tanımlanabilir. Ülkemizin hemen her tarafında değişik kapasitelerde ve değişik şekillerde sığır besiciliği yapılmaktadır. Sığır besisine damızlık özelliği göstermeyen erkek ve dişi buzağılar, genç erkek ve dişi danalar, sürü fazlası erkek tosun ve dişi düveler, yaşlı boğa ve öküzler ile yaşlı, süt verimi düşük ve zor döl tutan inekler alınır. Sığır besisine en uygun hayvanlar erkek hayvanlardır. Beside amaç kısa sürede, daha az yemle daha fazla canlı ağırlık artışı sağlamaktır.

Beside verim ve karlılığı artırabilmek için şu hususların yerine getirilmesi gerekir:

 -Besiye başlamadan önce besi yeri dezenfekte edilmeli, yemlik, suluk, çatı vb. yerlerdeki eksiklikler giderilmelidir.

-Beside kullanılacak yemin tamamı veya bir kısmı satın alınmalıdır.

 -Besiye alınacak hayvanlar tartılmalı, iç ve dış parazit mücadelesi yapılmalıdır. Kantar bulunmayan işletmelerde canlı ağırlık göğüs çevresi ölçülerek tahmin edilebilir. Göğüs çevresi, kürek kemikleri arkasından göğüsü çevreleyerek alınır ve şerit metre ile ölçülür. Çizelge 1’de  besi sığırlarının göğüs çevresi üzerinden canlı ağırlık tahminleri verilmiştir.

-Salgın hastalıklara karşı aşılamalar yapılmalıdır.

-Serbest barındırma uygulanırsa birbirine yakın ağırlık ve yaşta hayvanlar bir araya getirilerek gruplar oluşturulmalıdır.

 -Beside kullanılacak yeme geçiş yavaş yavaş yapılmalıdır.

 -Yemleme aynı saatlerde yapılmalıdır.

 -Gelişmeyi izlemek için ayda bir canlı ağırlık tespit edilmeli ve elde edilen sonuçlar değerlendirilmelidir.

 -Besi sonunda hayvanların pazara veya kesimhaneye nakli titizlikle yapılmalıdır. Taşımanın kötü koşullarda yapılması ve çok uzun sürmesi, fireyi arttırır. Nakliye firesi, mesafeye ve hayvanların cüssesine bağlı olarak % 2-5 arasında değişebilir.

-Kamyonla nakilde hayvanların çok sıkışık olmasıda, kamyonda çok boş yer kalmasıda istenmez. Bir sığır için 1.5 m2’lik bir alan yeterli olur.

 -Besi yerine getirilen hayvanlara kamyondan indirildikten sonra kuru kaba yem verilmelidir. Su, hayvanlara 3-4 saat dinlendikten sonra verilmelidir.

 

Çizelge 1. Besi sığırlarında göğüs çevresinden (cm) canlı ağırlığın (kg) tahmini

 

Göğüs

Çevresi

Canlı

Ağırlık

Göğüs

Çevresi

Canlı

Ağırlık

Göğüs

Çevresi

Canlı Ağırlık

Göğüs

Çevresi

Canlı Ağırlık

Normal

Besili

Normal

Besili

65

35

106

107

146

249

268

191

568

618

66

36

107

110

147

253

273

192

578

624

67

37

108

113

148

257

279

193

587

634

68

38

109

116

149

264

285

194

599

647

69

39

110

119

150

272

291

195

608

656

70

40

111

122

151

276

296

196

613

662

71

41

112

125

152

280

308

197

621

671

72

42

113

128

153

290

313

198

630

680

73

43

114

131

154

296

320

199

640

691

74

44

115

135

155

303

328

200

649

701

75

45

116

138

156

308

333

201

658

710

76

46

117

140

157

314

340

202

669

720

77

47

118

143

158

320

345

203

680

734

78

48

119

146

159

325

349

204

690

745

79

49

120

150

160

330

356

205

702

758

80

50

121

154

161

335

361

206

710

767

81

51

122

158

162

340

367

207

721

779

82

53

123

162

163

348

375

208

731

789

83

55

124

166

164

358

386

209

742

800

84

57

125

170

165

364

393

210

750

810

85

59

126

174

166

370

399

211

759

819

86

61

127

178

167

378

408

212

768

829

87

63

128

182

168

384

414

213

770

841

88

65

129

186

169

390

421

214

790

853

89

67

130

190

170

400

432

215

800

864

90

69

131

194

171

408

440

216

811

875

91

71

132

198

172

414

446

217

821

886

92

73

133

202

173

420

453

218

832

896

93

75

134

206

174

426

460

219

842

909

94

77

135

210

175

432

466

220

851

919

95

79

136

215

176

438

473

221

861

929

96

81

137

220

177

447

482

222

871

943

97

83

138

225

178

457

493

223

882

952

98

85

139

230

179

466

503

224

893

964

99

87

140

235

180

475

510

225

904

976

100

89

141

240

181

480

518

226

920

994

101

92

142

243

182

487

526

227

933

1007

102

95

143

246

183

496

535

228

946

1021

103

98

144

247

184

504

544

229

961

1037

104

100

145

248

185

512

553

230

972

1049

105

104

 

 

 

 

 

 

186

520

561

231

986

1069

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

187

530

572

232

1000

1080

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

188

540

583

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

189

551

595

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

190

560

607

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bir besi süresi içerisinde bir sığırın kazandığı canlı ağırlık artışına ve yemden yararlanma kabiliyetine “Besi Performansı” denir. Günlük canlı ağırlık artışı, besi sonu canlı ağırlığından besi başı canlı ağırlığının çıkarılarak besi süresine bölünmesiyle bulunur. Yemden yararlanma ise bir hayvanın 1 kg canlı ağırlık artışı için tükettiği yem miktarını ifade eder. Besi süresince tüketilen yem miktarının besi süresine bölünmesiyle günlük yem tüketimi bulunur. Günlük yem tüketiminin günlük canlı ağırlık artışına bölünmesiyle de 1 kg canlı ağırlık artışı için kaç kg yem tükettiği bulunur.

Besi performansını etkileyen faktörler; hayvanın ırkı, cinsiyeti, yaşı, besi sonu canlı ağırlığı, orijini, kondisyonu, sağlığı ve beslemedir.

 

 

 Hayvanın ırkı: Besiye alınan bir sığırın besi performansı sığırın genetik yapısı yani ırkı ile sınırlıdır. Besiye hayvan seçerken öncelikle etçi ırkları sonra kombine verimli ırkları sonra bunların melezlerini seçmemiz gerekir. Ülkemizde besiye alınan hayvanların %65’ ini yerli sığır ırkları, %35’ini ise kültür ırkı ve melezi sığırlar oluşturmaktadır.

Yerli ırkların besi kabiliyeti kültür ırklarına göre düşüktür. Yerli sığır ırklarının büyük bir kısmını Doğu Anadolu Kırmızısı, Güney Anadolu Kırmızısı, Yerli Kara ve Boz Irk oluşturur. Bu hayvanlar içerisinde canlı ağırlık kazancı en uygun olanı Doğu Anadolu Kırmızısıdır. Doğu Anadolu Kırmızısı, ülkemizin en önemli sığır eti kaynağıdır. Erken yaşta besiye alındıklarında kaliteli et verirler, etleri gevrek ve lezzetlidir. Yerli ırklarımızda günlük canlı ağırlık artışı 700-800 gramı aşmamaktadır. Fakat bu hayvanlar genetik kapasiteleri ölçüsünde beslendiklerinde günlük canlı ağırlık artışı 1000 gram olur.

Kültür sığır ırkları arasında en yaygın olanları Holstein, Montafon ve Simentaldir. Bu hayvanlarda günlük canlı ağırlık artışı 1400-1600 gram arasındadır. Beside yararlanılacak hayvanlar genelde sütçü veya kombine ırkların erkekleridir. Bu hayvanlar etçi ırklardan daha hızlı ve ekonomik olarak istenilen canlı ağırlığa ulaşırlar. Halbuki etçi ırklar daha yavaş gelişir ancak son ağırlıkları diğer ırklardan daha yüksek olur.

Cinsiyet: Erkek sığırlar gerek kastre edilmiş (enenmiş)  ve gerekse dişi sığırlardan daha iyi besi performansına sahiptir. Erkek hayvan etleri daha koyu ve daha az yağlıdır. Bunun nedeni cinsiyet hormonlarının besi performansı ve et kalitesi üzerine olan etkisidir. Cinsel olgunluğa ulaşmış erkeklerde testislerden üretilen testesteron ve androjen hormonları anabolizan etkiye sahiptir ve kas gelişimini teşvik ederler. Bu hormonlar vücutta protein birikimini artırır ve metabolizmayı hızlandırarak büyümeye etki ederler. Kastre edilmiş erkek hayvanlarda kas gelişimi durur, bunun yerine yağ dokusu artar. Bu nedenle erkek hayvanlar kastre edilmeden besiye alınmalıdır. Kastre etmenin uysallaştırma dışında bir etkisi yoktur. İnek, düve ve kastre edilmiş hayvanların besi performansı erkeklerden daha düşüktür. Erkekler dişilere oranla daha hızlı ve daha fazla canlı ağırlık artışı gösterirler. Ayrıca, erkeklerin besi sonunda ulaştıkları canlı ağırlık miktarı da dişilere göre daha fazladır. Dişiler erkeklere göre daha çabuk yağlanırlar. Dişi sığırlarda 18-21 günde bir görülen kızgınlık hayvanın iştahını keser ve yemden yararlanmayı düşürür. Bu nedenle besiye erkek hayvanların alınması önerilir. 

 

Yaş: Besiye alınacak hayvanlar genç olmalıdır. Genç hayvanlar et, yaşlı hayvanlar yağ biriktirir. Besiye genç hayvanlar alındığında hem karlılık artar, hem de kaliteli et elde edilir. Karlılığın yüksek olması isteniyorsa hayvanların besi başlangıcında 1 yaşından daha küçük olması şarttır. Büyüme hızının en yüksek olduğu dönem Siyah Alaca ve Esmer danalarda 8-18 ay, yerlilerde ise 15-25 aylar arasıdır.

Genç hayvanlar henüz büyümelerini tamamlamadıkları için aldıkları besin maddelerini iskeletlerinin, kaslarının ve organlarının gelişmesinde kullanırlar ve dolayısıyla daha az miktarda yağ depolarlar. Kazandıkları canlı ağırlığın büyük bir kısmını et oluşturur. Yani kazandıkları canlı ağırlık su ve proteince zengin, enerjice düşüktür. Buna karşılık yaşlı hayvanlar çok miktarda yağ depolarlar ve kazandıkları canlı ağırlık genç hayvanların tersine enerjice zengin, su ve proteince fakirdir. Bunun sonucu olarak bir hayvan tarafından kaydedilen canlı ağırlık artışı yağca zenginse, birim canlı ağırlık artışı sağlayabilmek için gerek duyduğu enerji miktarı da fazladır. Buna karşılık protein gereksinimi düşüktür.

      Besi sonu canlı ağırlık: Her hayvanın ekonomik olarak ulaşabileceği bir canlı ağırlığı vardır. Bu ağırlık ırka, yaşa ve cinsiyete göre değişir. Sütçü sığır ırklarının tosunları hızlı bir gelişme göstererek 18 aylık yaşta en yüksek ve en ekonomik canlı ağırlığa (500-550 kg) ulaşırlar. Etçi erkek sığır ırkları ise en yüksek canlı ağırlığa (550-600 kg) ancak 30 ay civarında ulaşırlar. Buna karşılık düveler daha yavaş bir gelişme göstererek 14-18 aylık yaşta 250-300 kg canlı ağırlığa veya bir süre daha besinin devam ettirilmesiyle 24-30 aylık yaşta 500-550 kg canlı ağırlığa gelirler. Kültür ırkı sığırlar için uygun besi sonu ağırlığı 500-550 kg, melezler için 380-450 kg arası kabul edilir. Kastre edilen erkekler ile düveler belli canlı ağırlıklara daha geç ulaşacaklarından bunların rasyonlarında kaba yeme daha fazla yer verilebilir.

Orijin: Damızlık değeri yüksek olan boğalardan elde edilen yavruların beside kullanılması gerekir. Bilinen bir kaynaktan temin edilen hayvanların bakım, besleme koşulları, hastalıkları ve diğer yetiştirme problemleri hakkında daha yakın bir bilgi sahibi olunur. Besi danasının anne ve babasının bilinmesi durumunda yavrunun alabileceği canlı ağırlık artışı daha iyi belirlenebileceğinden yüksek bir besi performansı sağlanabilir.

Kondisyon: Kondisyon denildiğinde hayvanın gelişme ve besi durumu anlaşılır. Aynı kondisyonlu hayvanlardan vücutları iri olanlar, ufak yapılılara göre beside daha hızlı ağırlık artışı sağlarlar. Baş, boyun, gövde ve bacakları iyi gelişmiş bir hayvanın iyi besi alacağı söylenebilir. Besiye hayvan seçerken baş, boyun, gövde ve bacakların gelişip gelişmediği veya gelişmeye müsait olup olmadığı gözden geçirilmelidir. Genellikle derin, geniş ve uzun gövdeli, küçükbaşlı, kısa boyunlu, geniş ve düz sırtlı, geniş ve uzun sağrılı hayvanlar besiye elverişlidir. Buna karşılık uzun bacaklı, dar gövdeli, keskin sırtlı, dar ve kısa sağrılı, kalın derili, uzun boyunlu, iri başlı hayvanların besiye alınması bir fayda sağlamaz.

 Buzağı döneminde iyi bir kemik gelişimi sağlamış hayvanlar iyi besi tutarlar. Bu dönemde iyi bir bakım ve beslemeye tabi tutulmayan hayvanların kemik yapısı iyi gelişemez. Kemik yapısı iyi gelişmeyen hayvanlar ise iyi besi alamazlar.

      Sağlık: Hayvanın genel görünüşü, vücudunu tutuş şekli, yürüyüşü, sese ve dokunmaya karşı tepkileri, gözlerinin canlılığı, kıllarının parlaklığı, burun ucunun ıslaklığı, geviş alma durumu, iştahı, ağız, burun, göz ve anüsteki akıntıları hayvanın genel sağlık durumu hakkında bir fikir verir. Canlı olmayan, durgun, ince kulaklı, göz akları sarı olan hayvanlar hastalıklı ve besiye elverişli olmayan hayvanlardır. Güç soluyan, yürürken topallayan, ishal olan, çene altı ve bacaklardaki lenf yumruları şişkin ve sert olan hayvanlar besiye alınmamalıdır.

      Besiye alınacak hayvanlar iç ve dış parazitlere karşı ilaçlanmış ve gerekli aşılamaları yapılmış olması gerekir. Buzağı döneminde iyi bir bakım besleme geçirmiş, iskelet çatısı kurulmuş, ancak daha sonra hastalık dışı nedenlerle (açlık, bakımsızlık,  stres vb.) cılız kalmış hayvanlar ile başarılı bir besi yapılır. Bu hayvanlara besi öncesinde gerekli şartlar sağlanıp beslendiklerinde, yaşıtlarına göre daha hızlı besi performansı sağlarlar ve böylece aralarındaki canlı ağırlık farkını en kısa sürede kapatırlar. Ayrıca, bu hayvanlar cılız ve hafif olduğundan ucuza satın alınırlar. Tükettikleri yemin az bir kısmını yaşama payı, daha fazlasını ise canlı ağırlık artışı için harcarlar.

Besleme: Hayvancılıkta giderlerin yaklaşık % 70-90’nını yem giderleri oluşturmaktadır. Hayvanlardan beklenen yararın sağlanabilmesi için hayvanlara bir günde verilecek olan yemin (rasyon), hayvanın ihtiyacı olan besin maddelerini karşılaması gerekir. Bunun için, hayvanın ihtiyaç duyduğu besin maddeleri ile yemin besin maddeleri içeriği ve hayvanın günlük yem tüketim kapasitesinin bilinmesi gerekir.

Süt sığırlarında rasyonların hesaplanmasında dikkate alınacak bazı temel özellikler şunlardır:

1.      Rasyon hazırlamadan önce hayvanların canlı ağırlıkları, verim düzeyleri, laktasyon sayıları, fizyolojik durumları (gebelik), kurumadde tüketim düzeyleri saptanmalıdır

 

2.      Hazırlanan rasyon hayvanın günlük tüketebileceği kurumadde düzeyini aşmamalıdır. Aksi takdirde tüketilmeden yemlikte kalma riski bulunmaktadır.

 

3.      Hayvanın tüketebileceği kurumadde içerisinde verime uygun günlük besin madde gereksinimleri (enerji, protein, mineral ve vitaminler) karşılanmalıdır.

 

4.      Rasyonun mümkün olduğunca fazla yem komponenti kullanılarak hazırlanmasına özen gösterilmelidir.

 

5.      Rasyonu oluşturan yem komponentlerinin hayvan tarafından sevilerek tüketilmesine ve verime olumsuz bir etkisinin olmamasına dikkat edilmelidir.

 

6.      Rasyonda kullanılan yem komponentlerinin maksimum kullanım seviyelerinin aşılmamasına dikkat edilmelidir.

 

7.      Hazırlanan rasyonun ham sellüloz içeriği kurumaddede % 18’in altına inmemelidir. İndiği durumlarda süt yağında bir azalmanın olacağı beklenmelidir.

 

8.      Rasyonun toplam ham yağ içeriği kurumaddede % 5’in üzerinde olmamalıdır. Bu değerin üzerindeki yağ düzeyleri rumende sellülolitik bakterilerin çalışmasını olumsuz etkilemekte ve sindirim aksaklıkları oluşmaktadır.

 

9.      Rasyonda enerji ile protein arasındaki denge iyi kurulmalıdır. Düşük protein yüksek enerji durumunda verimi sınırlayan faktör rasyon protein düzeyi, düşük enerji yüksek protein olduğu zaman ise sınırlayıcı faktörün enerji olduğu unutulmamalıdır.

 

10.  Rasyonda enerji ve proteinin dışında kalsiyum ve fosfor oranında süt sentezini karşılayacak şekilde dikkate alınması gerekmektedir.

 

11.  Rasyon maliyeti üzerinde önemle durulmalı ve ucuz yem kaynakları kullanılmak suretiyle en düşük maliyetli rasyon hazırlanmalıdır.

 

12.  Hazırlanan rasyonların hayvanlara en az iki öğünde, mümkünse üç öğünde verilmesine özen gösterilmelidir.

 

13. Rasyondan rasyona geçiş en az üç gün içerisinde kademeli tamamlanmalıdır. Aksi takdirde rumen mikroorganizmaları bundan olumsuz etkilenmektedir.

 

14.  Hazırlanan rasyonda kaba-yoğun yem oranı dengeli olmalıdır. Bu oran en uygun % 60 kaba yem % 40 yoğun yem olarak önerilmektedir.

 

15. Hazırlanan rasyonlarda kaba yemlerin yaşama payı+7 kg sütü karşılayacak nitelikte olmasına özen gösterilmeli ve bunun üzerindeki süt verimi süt karma yemleriyle karşılanmalıdır.

 

Besideki sığırların beslenmesinde dikkat edilecek hususlar şunlardır:

 

-Besi sığırlarının dikkate alınması gereken ilk ihtiyaçları enerjidir. Genellikle enerji düzeyi yüksek rasyonlardan daha iyi sonuç alınmaktadır. Besi sığırlarının enerji ihtiyaçları, ağırlıkları arttıkça yükselir. Modern sığır besisinde günlük ortalama 800 g’dan daha az canlı ağırlık artışı ekonomik olmaktan uzaktır. Protein düzeyi genç hayvanlar için önemlidir. Besi sığırlarında günlük canlı ağırlık artışına göre Ham Protein (HP) ve Metabolik Enerji (ME) gereksinimleri Çizelge 2’de verilmiştir.

 

-Besi hayvanlarının mineral madde ve vitamin ihtiyaçları, bunları üreten firmaların ürünlerindeki dozlara uyularak karşılanabilir. Buna ek bir önlem olarak yemliklerde sürekli kaya tuzu veya yalama taşı bulundurmak yararlı olur. Besi sığırlarının gereksinim duydukları mineral maddeler Çizelge 3’de verilmiştir.

 

-Fiyatı ve teminindeki güçlük nedeniyle, genellikle beside kuru ot veya kuru yonca kullanılamaz. Bu yüzden besideki hayvanlara A, D ve E vitamini takviyesi yapılmalıdır. Bu vitaminler yeme katılmamış ise, hayvanlara enjekte edilerek verilebilir.

 

-Besi sığırlarına şeker pancarı posası ve silaj gibi yemler verilmiyor ise, hayvan başına günde 1-2 kg saman vermek gerekir. Daha fazla saman vermek, yem tüketimini azaltacağı için istenmez. Daha az verilmesi durumunda ise sindirim problemlerine yol açabilir.

 

-Besideki hayvanların önünde sürekli temiz su bulunmalıdır. Günde iki ya da üç öğün su vermek, hem işgücü ihtiyacını artırır hem de hayvanların yeterli suyu içmelerine engel olabilir.

 

-Bir besi sığırının günlük su tüketimi, ahır sıcaklığına ve hayvanın ağırlığına bağlı olarak değişir. Hayvan başına günde ortalama 40-50 litre su sağlamaya çalışılmalıdır.

 

-Beside kuru pancar posası kullanılacak ise, posanın yedirilmeden 24 saat önce su ile ıslatılması gerekir. Pancar posası mineral madde, vitamin ve protein bakımından oldukça fakirdir. Rasyon hazırlanırken bu eksiklikler dikkate alınmalıdır.

 

 

  Dane yemler, mümkünse kırılarak değil ezilerek yedirilmelidir.

Çizelge 2. Besi sığırlarının ham protein ve metabolik enerji gereksinimleri

 

Canlı Ağırlık,

kg

Canlı Ağırlık Artışı (CAA), g/gün

800 g

1000 g

1200 g

1400 g

ME,

kcal/kg

HP,

g/gün

ME,

kcal/kg

HP,

g/gün

ME,

kcal/kg

HP,

g/gün

ME,

kcal/kg

HP,

g/gün

150-200

9400

520

10600

590

-

-

-

-

200-250

10980

590

12200

650

13600

730

-

-

250-300

12500

650

13900

720

15500

800

17300

900

300-350

14200

710

15800

790

17700

880

19800

980

350-400

15900

760

17700

850

20000

960

22600

1080

400-450

17600

810

19800

920

22500

1040

-

-

450-500

19300

860

22000

980

25300

1130

-

-

500-550

21200

900

24400

1040

-

-

-

-

 

 

 

Çizelge 3. Besi sığırlarının mineral madde gereksinimleri

 

Canlı Ağırlık, kg

GCAA,

g/gün

Günlük Mineral Madde Gereksinimleri, g/gün

P

Ca

Mg

K

Na

Cl

 

 

 

 

 

 

100

500

8

13

1.0

 

 

 

 

 

 

8

 

 

 

 

 

 

3

 

 

 

 

 

 

3.5

700

10

17

1.0

1000

13

24

1.3

1200

16

28

1.7

1400

18

33

1.7

 

 

 

 

 

 

200

500

11

18

2.0

 

 

 

 

 

 

14

 

 

 

 

 

 

5

 

 

 

 

 

 

6

700

13

23

2.0

1000

16

30

2.4

1200

18

35

2.9

1400

20

40

2.9

 

 

 

 

 

 

 

 

 

300

0

12

11

3.6

 

 

 

 

 

 

 

 

 

20

 

 

 

 

 

 

 

 

 

6.5

 

 

 

 

 

 

 

 

 

8.5

300

15

20

3.6

500

17

24

3.6

700

19

29

3.6

1000

22

37

4.2

1200

25

42

4.8

1400

28

47

4.8

 

 

 

 

 

 

 

 

 

400

0

18

16

5.0

 

 

 

 

 

 

 

 

 

26

 

 

 

 

 

 

 

 

 

8

 

 

 

 

 

 

 

 

 

11

300

21

25

5.0

500

24

30

5.0

700

27

36

5.0

1000

31

45

6.2

1200

34

50

7.0

1400

36

56

7.0

 

 

 

 

 

 

 

 

 

500

0

23

22

6.5

 

 

 

 

 

 

 

 

 

32

 

 

 

 

 

 

 

 

 

9

 

 

 

 

 

 

 

 

 

14

300

26

33

6.5

500

29

39

6.5

700

31

46

6.5

1000

35

55

7.4

1200

38

61

8.2

1400

40

68

8.2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

600

0

27

31

7.5

 

 

 

 

 

 

 

 

 

38

 

 

 

 

 

 

 

 

 

12

 

 

 

 

 

 

 

 

 

18

300

30

40

7.5

500

32

45

7.5

700

34

51

7.5

1000

36

59

8.5

1200

39

65

9.5

1400

39

66

9.5

 

KAYNAK

- Uygur, A.M. 2008. Sığırcılıkta Besi Performansını Etkileyen Etmenler. İzmir Birlik, 19:48-49.